باران نقاش

با قلم مویی

                به وسعت آسمان؛

و سطلی از رنگ

                     به عمق دلهایمان؛

تر می کند

               روح خشک بی اعتقادیهایمان.

و نقاشی می کند

                       خیابانهای سیاه_تیره را

                                                    با

                                                    قطره

                                                    قطره

                                                    قطره هایی

                                                             از جنس برگهای سبز و زرد ونارنجی.

رنگ می زند

                پیاده رو های خلوت را

                                           با پنجه های درختان چنار

اثر انگشتهای

                  کوچک

                          زنده

                               ناشناخته

                                            هستند

                                                      بسیار.

می گذارد برجا

                   برچهره دیوارها

                                      خطوطی از رنگین کمان

و میبخشد

              چهره ای نو

 -رها از کهنگی-

                      به ماشینهایمان.

تسلایی

           با نوازشهای بالهای فاخته

                                             میدهد بر مردم

                                                                دل مرده

                                                                           بی عاطفه

و می آراید

              با رنگ جاویدان عشق

                                           اندرون خالی

                                                            چشمهایمان.

پ.ن.۱: از Human Being سپاسگزارم که رخصت ترجمه شعرش را به من داد.

پ.ن.۲:  اصل شعر به انگلیسی

عکسهای منتخب سال ۲۰۰۶ نشریه National Geographic :

۱-

                              عکس بزرگتر

۲-

                        عکس بزرگتر

۳-

                      عکس بزرگتر

۴-

                    عکس بزرگتر

۵ -

                       عکس بزرگتر

۶-

                      عکس بزرگتر

۷-

                      عکس بزرگتر

۸-

                     عکس بزرگتر

۹-

                     عکس بزرگتر

۱۰-

                       عکس بزرگتر

۱۱-

                     عکس بزرگتر

۱۲-

                     عکس بزرگتر

۱۳-

                    عکس بزرگتر

۱۴-

                    عکس بزرگتر

۱۵-

                  عکس بزرگتر

november

cold lodging

one birthday card

John McDonald

آذر ماه

سرمای مسافرخانه

کارت تولدی

.............................................................................................................................

asa-zamu ni tonjaku mo naki inaba kana

انگارهمین دیروز بود که دوست خوبم حسن قلندری مرا به دیدن باغ سیب صداقتش دعوت کرد و وسوسه نوشتن را پس از سالها دوباره به جانم ریخت.دلنوشته ها را راه انداختم بابضاعتی اندک و وارد دنیای مجازی شدم.اسفند 85 بود والان که به پس مینگرم نزدیک ده ماه است که پیش رفته ام؛ با دوستان خوبی که در این مدت یافته ام، چیزهای جدیدی که آموخته ام، وتجربه های نو وشیرینی که اندوخته ام.

نمی دانم اول من برایش نوشتم یا او اما خدا را شاکرم که لذت آشنائی با او و نوشته هایش را نصیبم ساخت. هر صبحگاه خواندن شعرهایش لذتی سرشار برایم به ارمغان آورد.با راهنمائی هایش دنبال رضای کوچک گشتم و جدی گرفتمش.دوستش داشتم و فکر می کنم او نیز دوستانش را همینگونه ،بدان سان که نوشته است؛ و اکنون می خواهد از دست این علاقه خلاص شود، می خواهد از دست این نیاز فطری انسان یعنی دوست داشتن و دوست داشته شدن فرار کند.گفته نیاز به تنهائی دارد برای این گریز وخودبینی و خود درمانی.

خداحافظیش برایم دردناک بود همان گونه که از جانب دیگران نیز.برایم کامنتی گذاشته و شکلکی در آخر یعنی که خداحافظ.

وحال دارم برای او می نویسم ومی گویم که این فقط او نیست که این حس ونیاز را در درونش احساس می کند.همگی ما که می شناسیمش و می سناسدمان هم این حس را داریم با شدت وضعف متفاوت البته.چرا که اگر این گونه نبود اصلا نوشتن در این فضا و انتشار چند جلد کتاب(این را البته در مورد او می گویم) معنایی نداشت.در راستای پاسخگوئی به این نیاز بوده به گمان من که اصلا وارد این فضا شده ایم ونوشتن را تجربه کرده ایم.تا بخوانندمان و دوستمان داشته باشند همانگونه که ما نیز آنها را.موهبتیست این که بتوانی محیط پیرامونیت و اطرافیانت را ببینی وچنین دلچسب در نوشته هایت بیاوری.صحبت از پوسیدگی بیمعنیست جلایی الماس گونه لازم است وقتی نوشتی و خواندندو اینگونه علاقمند به نوشته هایت شدند.وباید بدانی که دیگر از پیله تنهائیت پا بیرون نهاده ای ووارد دنیایی شده ای که دیگر به خود تعلق نداری کسانی هستند که دوستت دارند و گاه وبیگاه برای خواندن نوشته هایت به سرایت سری میزنند امیدوار، واینکه بخواهی این امید ودوست داشتن را از آنها بگیری درست نیست.لازمه اینکه اصلا بتوانی پیرامون و اطرافیانت را ببینی وشعر بگویی کمی ازخود گذشتگی ورهاییست که ترا اینگونه کلافه کرده است.اینکه کسانی هستند که دوستت دارند برایت مطالبی می نویسند وخداحافظیت ولوله ای در جمعشان نهاده است نعمتیست باید بدانی که حداقل قسمتی از وجودت به این دنیا وافرادی که می شناسی ومی شناسنت تعلق دارد واین وداع ناگهانی زخمیست هر چند شاید سطحی که بر روحشان جا می گذاری.

دوستت داریم وامیدوار که هرچه زودتر بازگشتت را به سرور بنشینیم.

پ.ن:قرار بود این نوشته کامنتی باشد اما دیشب هنگام نوشتن به درازا انجامید و مرا مجاب کرد که پستی شود تا هم او بخواند و هم انهایی که دوستش دارند.با امید اینکه پافشاریم جسارت تلقی نشده و بتواند او را از این تصمیم منصرف گرداند.

کاش آن دم اول که نگاهم به نگاهت افتاد

آن خاطره مرده بود و رفته بودم از یاد

کاش این دم واپسین که ترکم گفتی

میگفت برایت حال زارم را باد

 پ.ن.۱:مال دی ماه هفتاد و هشته با کمی ادیت دوباره نوشتمش.

 پ.ن.۲:تقدیم میکنم به  فریبا وامیدوارم هرچه زودتر لذت خواندن صبحگاهیش تکرار بشه.

 پ.ن.۳: این عکسها رو امروز دیدم.عکسهای پائیزی قشنگی توشون هست.

سلام ...

تصاویر استادیوم های جام جهانی ۲۰۱۰ که در آفریقای جنوبی برگزار میشه بدستم رسید.ببینید:

۱- Ellis Park

۲- Green Point

۳- Kings Park

4- MBombela

5 - Nelson Mandela

6- Royal Bafokeng

7 - Soccer City

من بیشتر شیفته مناظر شدم تا ورزشگاهها.انشااله بریم اونجا رو هم ببینیم.یه تور همه با هم.

8- یه فایل Power Point هم بنام چگونه یک الگو یا به قول خارجی ها پارادایم شکل می گیرد رو گذاشتم > اینجا< جالبه.حتما" اگر ندیدید ببینید.

پ.ن:راستی شما میدونید فلسفه ایجاد این قابلیت ویرایش پیامهای دیگران !!!! که بلاگفا گذاشته چیه؟

- خارجی ٬ ساعت ۷:۳۰ صبح ٬ زیر یکی از پلهای تهران.

بیست ساله به نظر می آمد. وقتی ازلابلای جمعیت کارگران ساختمانی که زیر پل به انتظار کار بودند بیرون آمد، دیدمش. ناخودآگاه توجهم به او جلب شده بود. روی صندلی جلوی تاکسی نشسته بودم ومنتظر باز شدن راه عبور بودیم، من و راننده. خسته وبی حوصله از تعداد زیاد چراغهای قرمز بین راه و ترافیک همیشگی و کندی راننده تاکسی دنبال چیزی بودم که خودم را سرگرم کنم انگار، که نظرم به او جلب شد. آرام به سمت تابلو هایی که زیر پل برای انتخاب مسیر نصب کرده اند آمد ودر حالیکه به نظر می رسید حواسش کاملا" به اطراف هست چیزهایی را از پشت هر دوتا تابلو برداشت. تا این لحظه چند بار نگاهمان باهم تلاقی کرده بود و او بی اعتنا به این مسئله که من خیره او را زیر نظر دارم؛ کار خودش را میکرد. برگشت و به جمع چند نفری که قدری دورتر به انتظارش ایستاده بودند، پیوست. یکی از آنها که تقریبا" هم سن وسالش بود اسکناسی مچاله شده را آرام در دستش گذاشت ومخفیانه چیزی را که از پشت تابلو برداشته بود از او گرفت. از معاملۀ صبحگاهیی این چنین راحت وبی پروا متعجب شده بودم. با چشمهایی که گرد شده بود از شدت اعجاب برگشتم تا آقای راننده را نیز متوجه ماجرا کرده و قسمتی از اعجابم را با او شریک شوم؛ که پیشدستی کرد و گفت:" ای آقا این که چیزی نیست. ما توی این ابو قراضه تو این خراب شده انقدر از این بدتراشو دیدیم."

تا مقصد دیگر هیچ حرفی بین ما رد وبدل نشد.

تصمیم گرفتم یه موضوع جدید با عنوان دیدنی ها به وبلاگ اضافه کنم.نمی دونم برنامه دیدنیها یادتون هست یا نه؟.یکی از برنامه های محبوب من بود با اجرای زیبای آقای جلال مقامی که آدم رو به تماشای چیزهای عجیب وغریب ودیدنی ایران وجهان می برد.می خواهم توی این موضوع یه همچین کاری بکنم.چیزهایی که توی وبگردی هایم بهشان برخورد می کنم یا برایم از طرف دوستان ایمیل می شود وبه نظرم جالبند یا عکسهایی که خودم می گیرم از صحنه هایی که به گمانم دیدنیست مهمان وبلاگ خواهند بود تحت این موضوع٬ تا شما عزیزان هم ببینید.امیدوارم حرکت خوبی باشد وشما هم لذت ببرید.حالا برای اولین پست این موضوع فهرست دل بهم زن ترین غذاهای دنیارو گذاشتم.!!! اگه حالتون بهم نمی خوره ببینید:

ESCAMOLES :

غذایی مکزیکی: از تخمهای مورچه های بزرگ مکزیک تهیه می شود.

CASU MARZU :

غذای ایتالیائی: پنیریست که در حالتی نگهداری می شود که تا نهایت فساد وتجزیه پیش می رود.بصورتیکه مگس پنیر روی آن ظاهر میشود و تولید لارو میکند.

LUTEFISK :

غذای نروژی: گوشت ماهی برای روزها در آب قلیائی نگهداری می شود.

BABY MICE WINE :

نوشیدنی چینی: شراب بچه موش!!!!!!!

PACHA :

همون کله پاچه خودمون ولی نمی دونم چرا غذای عراقی معرفی شده.چشم نداشتند ببینند حداقل اینجا به یه مقامی برسیم.

BALUT :

غذای فیلیپینی: تخم اردک آب پزشده.البته تخم اردک زمانی آب پز می شود که چند روزی بیشتر به تولد جوجه اردک بیچاره باقی نیست.

خوب فکرمی کنم بهتره قدر بزباش و دیزی و غذاهای خودمون رو بدونیم نه؟

 پ.ن: راستی امروز روز جهانی مبارزه با ایدزه. بیماری لاعلاجی که چند سالیه سایه شومش رو روی مردم زمین انداخته. بیائید برای مریضای ایدزی دعا کنیم و جدای از اینکه خودمون مسائل پیشگیری از این بیماری رو رعایت میکنیم٬ حداقل به یه نفر دیگه اعم از خواهرمون برادرمون فرزندمون دوستمون یا هرکس دیگه این مسائل رو یادآوری وتاکید کنیم.به امید روزی که دیگه بیمار مبتلا به ایدز نداشته باشیم.

دیرگاهیست ،

از آن روز که رفته ای

ترکم گفته ای

چشمهایم را اشک پرکرده ست و

                         - سینه ام را نیز آه .

برنخواهی گشت، می دانم.

بیهده چشمهایم را به راهت دوختم.

بر عبث خود را به عشقت سوختم.

ایدریغ،

        افسوس،

                آه ...

پ.ن: امروز نهمین سالمرگ شاعر گرامی حمید مصدق است.روحش قرین رحمت بایتعالی.

a cricket,crying,
comes with me through
autumn mountains

Shiko

سرتاسر کوههای پائیز
همراه من و باد
جیرجیرک می کند فریاد

..........................................

out of the blue
a crow coming out of
a crow

Peter Yovu

در آن سوی آسمان آبی

بانگ برمی دارد از دور

کلاغی

 .............................................................

... و فوتو هایکو

فکر شاخه های نو

در سر جوانه های خرد

بر تن بریده ی درخت

...............................................................

زنده ام هنوز

می دهد نوا شاخه ی بریده ای

با جوانه های ریز